غزل های پریشان (علی رضا رحمانی)

غزل های پریشان (علی رضا رحمانی)مجوعه غزلیات و اشعار علی رضا رحمانیحس بهار حس بهار می وزد از زندگی به منهر روز جلوه می کند از دشت شادیان آوای گرم مولوی از دور می رسداز اولین تمدنم از بلخ باستان صلصال گرچه از این شهر رفته استشهمامه زنده است، در آغوش بامیان از تکه تکه های تنم، جان گرفته استانگار فاریاب و بدخشان و جوزجان تاریخ زنده می شود از کابل کهناز کندهار و غزنی و پنجشیر و طالقان ما نسل بوعلی و سنایی و شیخ جامخوشحال خان و بزرگان این جهان ما پیرو حقیقت مطلق، کتاب حقایاک نعبد شب و روز است بر زبان ...

سفر چه واژه ی سختی برای من شده است سفر بهانه ی تلخ به هم زدن شده است سفر همیشه برایم از آمدن خالیست تمام زندگی من نیامدن شده است تو رفتی و بخدا باورم نمی آید به آنچه فکر نکردیم ... مطلقا شده است به غیر نام تو چیزی نصیب من نشده و سهم من فقط این نام بر بدن شده است "همیشه رفتن و رفتن از آمدن چه خبر؟" هوای زندگیم شعری از کهن شده است سفر بدون تو مرگ است و آخرین امید... به این قطار که در حال رد شدن شده است دوباره نقطه ی ضعف مرا نشانه بگیر سفر برای تو مشتی بر این دهن شده است علی رضا رحمانی کانال تلگرام http://telegram.me/alirezarahmanis...